Leiderschap en het ritme van de seizoenen

Er is een moment waarop iets zichtbaar wordt, een moment waarop je kunt oogsten en een moment waarop je juist ruimte maakt voor iets nieuws. Wie dat ritme herkent, leert niet alleen handelen, maar ook wachten op het juiste moment.

Goed leiderschap kent timing

Ik sprak eens een interim manager die steeds tegen dezelfde muur aanliep. De strategie klopte, maar het ritme ontbrak: soms moet je versnellen, soms vertragen. Transitie is niet lineair. Het is een cyclisch proces, net als de seizoenen. Wie dat begrijpt, stelt zichzelf een andere vraag: niet alleen wat moet ik doen, maar ook wanneer.

Wat een oud oogstfeest ons leert

Begin augustus wordt in verschillende natuurtradities Lughnasadh gevierd, één van de acht jaarfeesten en het eerste oogstfeest van het jaar. Eeuwenlang stond dit moment in het teken van dankbaarheid: stilstaan bij wat het land had voortgebracht, en tegelijk vooruitkijken naar wat nog aandacht nodig had voordat het seizoen ten einde liep.

Wat mij aanspreekt, is dat dit veel meer is dan een historisch gebruik. Het nodigt uit om even uit de beweging van alledag te stappen. Om terug te kijken: waar ervaar je overvloed? Waar ben je dankbaar voor? Welke ontwikkeling heeft zich bijna ongemerkt voltrokken?

"Pas wanneer je ziet wat er is ontstaan, kun je bewust kiezen wat je verder wilt laten groeien."

De oogst zit zelden in het zichtbare

In leiderschap kijken we vaak vooral vooruit: een volgend doel, een nieuwe opdracht, een volgende stap. Terwijl juist het terugkijken zichtbaar maakt hoeveel er al in beweging is gekomen.

Soms zit die oogst in een concreet resultaat. En net zo vaak in iets wat minder zichtbaar is: een gesprek dat iets heeft veranderd, een keuze die moed vroeg, een samenwerking die sterker is geworden, of het vertrouwen dat langzaam is gegroeid om leiding te geven op een manier die bij jou past.

Een vraag om mee te nemen

Wat wil jij volgend jaar rond deze tijd hebben geoogst? En welke keuzes vragen vandaag al om aandacht?